***Skąd Meg wzięła pomysł na napisanie książki? Została do tego zainspirowana, kiedy po śmierci jej taty jej mama zaczęła spotykać się z jednym z jej nauczycieli, tak samo jak mama Mii z Pamiętnika księżniczki. Poza tym, zawsze miała słabość do „książęcych” spraw. Kiedy była mała, często mówiła rodzicom, że powinni być dla niej mili, ponieważ jej prawdziwi rodzice są królem i królową i niedługo po nią przyjadą, żeby oddać jej zasłużony tron. I tak z połączenia tych dwóch wątków powstał Pamiętnik księżniczki.

***Prócz okładki, amerykańska i brytyjska wersja Pamiętników księżniczki różni się również tytułami. Amerykańskie tytuły książek są wymyślane przez Meg, albo czasem przez jej edytorkę. Brytyjskie tytuły wymyśla wydawca. W Polsce mamy brytyjskie okładki, ale tłumaczenia amerykańskich tytułów (i nic dziwnego, bo te brytyjskie często ciężko jest przetłumaczyć). Oto tytuły poszczególnych Pamiętników (oznaczenia: USA – tytuł wydania w Stanach, UK – tytuł wydania w Wielkiej Brytanii i Australii):

Pamiętnik księżniczki USA: The Princess Diaries UK: tak samo

PK 2: Księżniczka w świetle reflektorów USA: Princess in the Spotlight UK: Take Two

PK 3: Zakochana księżniczka USA: Princess in Love UK: Third Time Lucky

PK 4: Księżniczka na dworze USA: Princess in Waiting UK: Mia Goes Fourth

PK 4 ½: Akcja: Księżniczka USA: Project Princess UK: The Secret Princess Diaries

PK 5: Księżniczka na różowo USA: Princess in Pink UK: Give me five

PK 6: Księżniczka uczy się rządzić USA: Princess in Training UK: Sixational

PK 6 ½: (nie wydany jeszcze w Polsce) USA: Princess Present UK: Mia’s Christmas

PK 7: (premiera w marcu 2006 w USA) USA: Party Princess UK: Seventh Heaven

***Zastanawiacie się, jakiego aktora zewnętrznie najbardziej przypomina Michael? Według Meg, byłby to Jesse Bradford.

***Początkowo Meg wcale nie planowała nazwać Pamiętnika księżniczki 2 „Księżniczką w świetle reflektorów”. Nie, miała zupełnie inny tytuł, który brzmiał… uwaga… Princess of puke, czyli, w wolnym przekładzie, Księżniczka rzygania (może wyraz puke miał się kojarzyć czytelnikom z Pukiem ze Snu nocy letniej Williama Shakespeare’a?). Cóż, w pierwszej wersji tej książki wszyscy wymiotowali. Mama Mii, ponieważ była w ciąży. Grandmere, ponieważ zjadła nieświeżą małż. I na końcu Lana, ponieważ była bardzo, bardzo pijana. Ostatecznie, za namową swojej edytorki, Abby, wyrzuciła zarówno wątek wymiotującej Grandmere, Lany, jak i tytuł. I całe szczęście.

***Również w Pamiętniku księżniczki 2 początkowo Meg chciała, żeby w Halloween Lilly była przebrana za Prom Mom (można byłoby to przetłumaczyć jako Mamę balu absolwentów), a nie pomyłkę freudowską. Dla tych z was, którzy – tak jak ja – nie mają bladego pojęcia, kim jest Prom Mom, jest wyjaśnienie: kilka lat temu w czasie balu maturalnego jakaś dziewczyna urodziła dziecko w toalecie dla dziewczyn, a potem, jakby nic się nie wydarzyło, wróciła tańczyć. W Pamiętniku księżniczki 2 Lilly była więc przebrana za Prom Mom i trzymała zakrwawioną lalkę niemowlęcia. Ten wątek został jednak usunięty, znów za namową edytorki Meg.

***Czasem zagraniczne wydania Pamiętnika różnią się bardziej, niż można by się tego spodziewać. W brytyjskiej wersji Pamiętnika Księżniczki 4 na czarno-białym balu hrabiny pod koniec książki nie ma żadnej Belli, jest natomiast… Lana. Obecność Lany jest wytłumaczona tym, że jej ojciec jest chirurgiem plastycznym, który wykonał operację hrabinie Trevianni. W brytyjskiej wersji Mia prosi więc księcia Rene, aby zatańczył z Laną, a nie z Bellą, bo Lana jest wściekle zazdrosna, że Mia tańczy z przystojnym księciem, a ona nie.

***Pamiętnik księżniczki 6 został wydany w Wielkiej Brytanii i Australii pół roku wcześniej, niż w USA, z powodu błędu w wydawnictwie. Tym samym został też wydany wcześniej w Polsce – w styczniu, podczas gdy w USA dopiero pod koniec marca. Dlatego mamy brytyjską wersję książki, która nieznacznie różni się od amerykańskiej. Są podane na przykład inne daty – akcja PK 6 w wersji amerykańskiej rozpoczyna się 7 września, a nie 31 sierpnia. W związku z tym źle podano datę Święta Pracy – w Ameryce jest zawsze we wrześniu, a nie w sierpniu (w brytyjskiej wersji zaznaczone jest 31 sierpnia).

***W brytyjskiej wersji Pamiętnika księżniczki 4 ½ na wycieczkę do Zachodniej Wirginii jedzie również Lana.

***Zanim Pamiętnik księżniczki został wreszcie wydany, wcześniej został odrzucony przez siedemnaście (!) wydawnictw.

***Meg miała taki sam problem, jak Mia – jej chłopak w liceum nie chciał pójść na bal maturalny, zupełnie jak Michael.